ข้ามไปยังเนื้อหาหลัก

คำนวณค่าชดเชยเลิกจ้าง

ประเมินค่าชดเชยจากอายุงานและค่าจ้าง

การเงิน ภาษี และเงินเดือน
พื้นที่ทำงานใช้ฟรี · ไม่ต้องสมัคร

กำลังโหลดเครื่องมือ…

คำนวณค่าชดเชยเลิกจ้างตามมาตรา 118 แห่งพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน จากอายุงานและค่าจ้างอัตราสุดท้าย พร้อมตารางอัตราครบทุกขั้นและกรณีที่นายจ้างไม่ต้องจ่ายค่าชดเชย

ข้อมูลที่ใช้คำนวณ

สมมติฐานที่ใช้คำนวณ

  • ฐานรายเดือนหาร 30; ตัวหาร 26 เป็นสิทธิเพิ่มเติมจากนายจ้าง
  • รวมวันเริ่มงานและวันสุดท้ายของการทำงาน นับปีเต็มตามปฏิทิน; ใช้กับช่วงจ้างงานต่อเนื่องเท่านั้น
  • คำนวณเฉพาะค่าชดเชยตามมาตรา 118 ไม่รวมค่าจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้า ค่าชดเชยพิเศษ และค่าจ้างวันหยุดพักผ่อนที่ยังไม่ได้ใช้
  • ตารางอัตราอ้างพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน (ฉบับที่ 7) พ.ศ. 2562 ที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่ม 136 ตอนที่ 43 ก หน้า 21 วันที่ 5 เมษายน 2562

ค่าชดเชยตามมาตรา 118: ครบ 120 วันแต่ไม่ครบ 1 ปี = 30 วัน · 1–3 ปี = 90 วัน · 3–6 ปี = 180 วัน · 6–10 ปี = 240 วัน · 10–20 ปี = 300 วัน · 20 ปีขึ้นไป = 400 วัน (ของค่าจ้างอัตราสุดท้าย)

มีผลตั้งแต่
2562 (พ.ร.บ.คุ้มครองแรงงาน ฉบับที่ 7)
ตรวจข้อมูลล่าสุด
2026-09-08

แหล่งข้อมูล: ราชกิจจานุเบกษา เล่ม 136 ตอนที่ 43 ก หน้า 21 (5 เมษายน 2562)

ผลลัพธ์เป็นการคำนวณตามตารางอัตราในกฎหมายเท่านั้น ไม่ใช่คำแนะนำทางกฎหมาย สิทธิที่ได้รับจริงขึ้นอยู่กับเหตุแห่งการเลิกจ้างและข้อเท็จจริงเป็นรายกรณี หากมีข้อพิพาทควรปรึกษากรมสวัสดิการและคุ้มครองแรงงานหรือทนายความ

วิธีใช้งาน

เริ่มต้นได้ใน 3 ขั้นตอน

  1. กรอกค่าจ้างอัตราสุดท้ายต่อเดือน วันเริ่มงาน และวันสุดท้ายของการทำงาน

  2. ใช้ตัวหาร 30 สำหรับลูกจ้างรายเดือน หรือ 26 เมื่อได้รับสิทธิเพิ่มจากนายจ้าง

  3. อ่านค่าชดเชยที่มีสิทธิได้รับ พร้อมขั้นตามอายุงานที่เข้าเกณฑ์

คำถามที่พบบ่อย

รายละเอียดที่ช่วยให้ใช้งานได้มั่นใจขึ้น

ค่าชดเชยเลิกจ้างคิดอย่างไร

คิดเป็น "จำนวนวันของค่าจ้างอัตราสุดท้าย" ตามอายุงาน คือ ครบ 120 วันแต่ไม่ครบ 1 ปี ได้ 30 วัน · 1–3 ปี ได้ 90 วัน · 3–6 ปี ได้ 180 วัน · 6–10 ปี ได้ 240 วัน · 10–20 ปี ได้ 300 วัน และครบ 20 ปีขึ้นไปได้ 400 วัน

อายุงาน 1 ปีพอดี ได้ 30 วันหรือ 90 วัน

ได้ 90 วัน เพราะกฎหมายเขียนว่า "ครบ 1 ปีแต่ไม่ครบ 3 ปี" คนที่ทำงานครบ 1 ปีพอดีจึงเข้าขั้นที่สองแล้ว หลักเดียวกันนี้ใช้กับ 20 ปีพอดีที่ได้ 400 วัน ไม่ใช่ 300 วัน

ทำไมต้องเลือกตัวหารค่าจ้างรายวันเอง

สำหรับลูกจ้างรายเดือนใช้เงินเดือนหาร 30 เพื่อหาค่าจ้างรายวัน; ตัวหาร 26 ใช้เฉพาะกรณีที่นายจ้างให้สิทธิสูงกว่าฐานดังกล่าว

ลาออกเองได้ค่าชดเชยไหม

โดยทั่วไปการลาออกเองไม่เข้าเงื่อนไขเลิกจ้างตามมาตรา 118; ข้อยกเว้นที่นายจ้างไม่ต้องจ่ายเมื่อเลิกจ้างเพราะความผิดตามมาตรา 119 เป็นอีกกรณี เช่น ทุจริตต่อหน้าที่หรือละทิ้งหน้าที่โดยไม่มีเหตุอันสมควร

มีเงินอื่นนอกจากค่าชดเชยอีกไหม

มีในบางกรณี เช่น ค่าจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้า ค่าจ้างวันหยุดพักผ่อนประจำปีที่ยังไม่ได้ใช้ และค่าชดเชยพิเศษกรณีย้ายสถานประกอบกิจการหรือเลิกจ้างเพราะปรับปรุงเทคโนโลยี เครื่องมือนี้คำนวณเฉพาะค่าชดเชยตามมาตรา 118 เท่านั้น

เครื่องมือที่เกี่ยวข้อง